Aktualności



                  - Wizyty studyjne



                  - Staże zagraniczne



                  - Plenery malarskie



              Koło naukowe Circulus


                  - Działalność koła



              Skład osobowy



              Projekty międzynarodowe



                  - Hercules



                  - Projekt PL-CZ



              Konsultacje



              Plany zajęć



              Galeria



              Do pobrania



              Odnośniki



              Architekt
                 wiedza inżyniera,
                    wrażliwość artysty


              Cel projektu



              Działania



              Grupa docelowa



              Struktura zarządzająca



              Kontakt

2011-09-19 10:01:10 [ ][ ]
Zgłoszenie na kurs rysunku 2011
2011-02-17 08:42:22 [ ][ ]
Program kursu rysunku 2011
2011-01-31 10:42:29 [ ]
Zgłoszenie udziału w plenerze malarskim
2010-07-05 08:26:58 [ ]
Wniosek o wyjazd zagraniczny
2010-03-01 15:07:06 [ ]
Zgłoszenie udziału w kursie rysunku przygotowującym o egzaminu wstępnego na kierunek Architektura i Urbanistyka
Wyjazd do Prudnika



PROBLEMATYKA OCHRONY ZABYTKÓW
(wyjazd edukacyjnу)





Młodzi budowlańcy i architekci w Prudniku


Godzina komfortowej jazdy i z Opola przenieśliśmy się w zagadkowy świat dawnej architektury. Tak właśnie 4 listopada 2011 roku rozpoczęła się nasza wycieczka do świata odrestaurowanej architektury Prudnika. Ta wspaniała wycieczka edukacyjna została zorganizowana przez panią dr inż. Annę Rawską przy współpracy z prof. dr hab. inż. arch. Piotrem Obracajem oraz mgr inż. Mirosławem Łotarewiczem w ramach działalności studenckich kół naukowych „KM PZiTB”, „Konstruktor” i „KSA Circulus”. Jej celem było poznanie i zbadanie sztuki restauracji bezcennych zabytków architektury dawnego Prudnika.


Pierwszym punktem w programie naszego wyjazdu edukacyjnego było zwiedzenie zrekonstruowanej kamiennej wieży Woka, która jest jedyną pozostałością po średniowiecznym prudnickim zamku, ufundowanym w XIII wieku przez czeskiego możnowładcę Woka 3 Resenberch. Jest to najbardziej znana średniowieczna zamkowa wieża na Górnym Śląsku. Zamek otaczały murу miejskie i XV-wieczne baszty, które obecnie wspólnie z budynkiem przylegającym do średniowiecznych obwarowań miejskich tworzą Muzeum Ziemi Prudnickiej. Długą i ciekawą historię obiektów wchodzących w skład muzeum, użytkowanego niegdyś jako arsenał, wieża ciśnień, schronisko młodzieżowe, a później więzienie – opowiedziała nam pani kustosz tego muzeum. Muzeum wypełniono różnymi przedmiotami historycznymi, świadkami minionych epok. Mieliśmy okazję zobaczyć interesujące zbiory militariów, narzędzi, ozdób z brązu i regionalnych strojów ludowych. Wszystko to profesjonalnie zostało zintegrowane ze środowiskiem zamku, nawet nastrój stworzono taki, że odczuwa się duch tamtego czasu. Szczególnie, jeśli spoglądamy na wieżę, na potęgę budowli, w której grubość murów dolnej części dochodzi do ok. 3,5 m. Byliśmy pod wrażeniem kunsztu ówczesnych budowniczych, współczesnych nam restauratorów oraz oczywiście pasjonatów muzealnictwa, którzy profesjonalnie, ciekawie, z wielkim zapałem i miłością poprowadzili wycieczkę w świat przeszłości…


Kolejnym obiektem, który oczarował nas swoimi rozwiązaniami architektonicznymi i konstrukcyjnymi, był ratusz. Drewniany ratusz, jako siedziba władz miasta, istniał już w średniowieczu. W 1840-42 r.r. ratusz przebudowano, nadając mu wygląd bardziej monumentalny. W 1856 roku dobudowano górną część wieży wraz z hełmem. Rozbudowa ratusza wzwyż przeprowadzona w ХІХ wieku nie była doskonałą – spowodowała powolne uszkodzenie konstrukcji budynku. Pan mgr inż. Witold Isalski, naukowo uzasadniając, przybliżył nam genezę uszkodzeń ratusza, zwrócił uwagę na problemy rozwiązań konstrukcyjnych. Ciekawie opowiedział także o tym, jak і w jaki sposób współcześni konstruktorzy rozwiązali problem wzmocnienia konstrukcji wieży ratusza, dzięki czemu mamy przyjemność zachwycać się tym zabytkiem architektury. Podziwialiśmy pracę naszych starszych kolegów i byliśmy z nich dumni, zwłaszcza gdy dowiedzieliśmy się, że prudnicki ratusz nagrodzony został przez Generalnego Konserwatora Zabytków tytułem „Zabytek Zadbany”. Było to interesujące nie tylko dla kolegów budowlańców, ale i dla nas – przyszłych architektów! Przecież takie wykłady na konkretnym przykładzie zdarzają się niezbyt często, a tym bardziej gdy prowadzone są przez specjalistów wysokiej klasy. Na zakończenie, naszej naukowo-praktycznej wyprawy, z przyjemnością wspięliśmy się na ratuszową wieżę i z lotu ptaka obejrzeliśmy panoramę miasta.


Dalej nasza wycieczka skierowała się do іmponującеgo reprezentacyjnego budynku - Willi Fränklea. Mieliśmy okazję, na dzień przed otwarciem nowo odrestaurowanej willi, być oprowadzeni przez kierownika robót budowlanych pana mgr inż. Jerzego Sylwestrzaka. z jego słów dowiedzieliśmy się, że w trakcie prowadzonych prac, konserwatorzy byli mile zaskoczeni, gdy pod grubą warstwą farby olejnej odkryli pierwotne dekoracje – prawdziwe perełki ХІХ wiecznej sztuki monumentalnej. Ze względu na architektoniczne detale willi z XIX w., które zachowały się w prawie nienaruszonym stanie i nie wymagały gruntownych prac restauratorskich, zabytek ten znajduje się w szeregu najlepiej zachowanych budowli tego typu w naszym kraju.


Po zwiedzeniu zaledwie niewielkiej części zabytkowego Prudnika, zostaliśmy zaproszeni do Starostwa Powiatowego, gdzie kolejno odbyły się dwa wykłady. Pierwszy z nich, na temat technologii i stosowanych produktów STO-ISPO do renowacji elewacji zabytków, został przeprowadzony przez doradcę techniczno - handlowego firmy STO pana inż. Bartosza Turka (jak się później dowiedzieliśmy absolwenta wydziału budownictwa Politechniki Opolskiej). Opowiadał nam, jak w ostatnim czasie rozwinęła się technologia i rodzaje stosowanych materiałów do restauracji zabytków architektury. Nas, przyszłych architektów, najbardziej zainteresował wykład mgr inż. arch. Piotr Opałki, który przedstawił problemy i nowoczesne rozwiązania restauracji cennych zabytków w Polsce i Europie. Na podstawie fotografii odrestaurowanych zabytków architektury z różnych państw Europy dokonał analizy porównawczej omawianych zabytków. Zobaczyliśmy, iż w zakresie restauracji zabytków mamy dużo do nadrobienia, aby osiągnąć europejski poziom.


Po całym dniu wrażeń i emocji zostaliśmy zaproszeni na obiadokolację do restauracji Parkowa, gdzie odbyło się również spotkanie z członkami prudnickiego Koła Terenowego PZITB. Na zakończenie, wszyscy uczestnicy wyjazdu edukacyjnego zostali obdarowani przez członków prudnickiego Koła Naukowego kompletami map powiatu prudnickiego.


Był to niezwykle interesujący wyjazd edukacyjnу. Dzięki taki wyjazdom, poprzez bezpośredni kontakt z różnego rodzaju problemami z jakimi budowlańcy i architekci spotykają się w swojej pracy, możemy rozwijać swoje umiejętności. Takie formy nabywania wiedzy stymulują naszą kreatywność, uczą analizować i pokonywać przeszkody jakie będą na nas czekać w pracy zawodowej. Dlatego możemy być pewni, że udział w takich wyjazdach i przedsięwzięciach daje nam możliwość przygotować się do pracy zawodowej na odpowiednim poziomie.


studentka III roku Architektury i Urbanistyki PO
Natalia Wituszyńska







[ Powrót ]